Ik ben genomineerd op lexiophiles. Ik heb dus geen idee wat het inhoudt, maar er kan dus op dit blog gestemd worden.

Dus bij deze *kijkt iedereen heel lief aan* zouden jullie willen stemmen op hette via de volgende link:

lexiophiles

Alvast bedankt!

In verband met de geboorte van ons zoontje K. ben ik tijdelijk afwezig. Jullie kunnen me een berichtje sturen en dan vertel ik jullie de volledige naam.

Sjongejonge wat is het druk met 2 kinderen!

Trouwens, onze Oudste begint nu te spreken in 3 talen en dat levert soms verrassend leuke combinaties op. Ik hou jullie op de hoogte tzt!

Verder kreeg ik een mailtje dat ik genomineerd ben op www.lexiophiles.com. Geen idee wat het inhoudt maar het klinkt wel spannend!

Inmiddels is het geslacht van baby nummer 2 bekend.

Dus….raad maar!

Het antwoord volgt ergens tussen 13 en 25 december.

PS: er zijn al een aantal mensen die het weten: niks vertellen he!

(helemaal vergeten haha, tja zwangerschapshormonen he)

Een tweede zwangerschap vliegt voorbij. Dat komt vooral omdat ik al een peuter heb rondlopen waardoor ik er niet zoveel mee bezig ben. De eerste twaalf weken waren zo om. Ik had gelukkig geen echte last van kwaaltjes. Ik was zelfs minder moe dan bij de zwangerschap van Nikolai. Wel waren er twee weken waarin ik absoluut de geur van vlees niet kon uitstaan, maar misselijkheid en extreme vermoeidheid kwamen niet voor. Het enige waar ik echt heel veel last van heb is van hooikoorts. Ik word geplaagd door een dichte neus en tranende en jeukende ogen. Gelukkig is dat ook maar tijdelijk en met de extreme hoge temperatuur van vandaag heb ik er niet zo veel last van.

Een tweede kindje dus. Op het moment sta ik er nog niet zo bij stil. Mijn buik groeit aardig snel en ik zie er nu al aardig zwanger uit in tegenstelling tot de vorige keer toen er nog niets te zien was bij 16 weken.Ook voel ik het kindje al sporadisch sinds week 15.  Er komen straks ongetwijfeld momenten waarbij ik me afvraag hoe ik alles moet doen met 2 kindjes, maar vooralsnog overheerst alleen maar het gevoel van gelukkig zijn. De enige vraag waar ik nu mee worstel is hoe Nikolai op zijn broertje of zusje zal reageren. Extreem jaloers? Boos? Verdrietig of juist heel er blij? Vindt hij het interessant of beschouwt hij het kindje vooral als concurrent? Ze zullen straks 25 maanden schelen. En ondanks het feit dat Nikolai echt al een heleboel begrijpt, vraag ik me af of hij het begrip 'nieuw kindje in de buik' ook begrijpt. Hij zal het waarschijnlijk nog niet snappen en uitleggen gaat moeilijk. Maar goed, ik heb nog ruim 5 maanden om er naar toe te leven en om Nikolai 'voor te bereiden'. Moet lukken, toch?

Een tweede banner erbij want een tweede kindje op komst.
Onze zoon wordt grote broer op/rond 13 december 2010!!

Ja, was sol man saachen. Das ig zehr frooh bien. Das wahr das besste fussbal das im Arena chespielt werde.
Ig bedanke mig bij das Tiem.
- aldus Louis van Gaal vanavond op de tv na de overwinning van Bayern –

Heerlijk, zo’n portie steenkool Duits. Rudi Carrell is (was) er niks bij.

Er is er een jarig hoera hoera……dat kun je wel zien dat ben IK!
Vandaag ben ik 28 geworden.
En ik heb het goede nemen om nu echt wat vaker weer te komen kijken.

Mama is niet leuk meer. Mama is er alleen nog voor het eten en de rest is flauwekul…
Zo ongeveer klinkt Nikolai´s nieuwe motto. Papa is veel leuker. Met papa kun je gek doen, wilde spelletjes spelen. Van mama moet hij in de box als ze schoonmaakt en in de stoel als hij gaat eten.
Nu Nikolai 15 maanden oud is, zoekt hij niet alleen steeds vaker de grenzen op, hij gaat zich ook enorm aan zijn vader spiegelen. Lounged op dezelfde manier op de bank, eet op dezelfde manier een appel en staat ´s ochtends met een verdrietig gezichtje bij de deur als papa weggaat.
En ´s avonds kan hij niet wachten totdat de bel gaat en papa weer binnenkomt. Het is natuurlijk zo dat ik overdag ook gewoon de huishoudelijke klusjes moet doen en dat zint Nikolai niet altijd want hij wil graag spelen. Hoewel hij graag helpt met klusjes als de was doen wordt het nu steeds duidelijker dat Nikolai ook echt een jongetje is. Zijn interesses liggen bij auto´s, vrachtwagens en trams. Het is niet alleen fascinerend om te zien hoe tijdens deze periodes jongetjes en meisjesgedrag ontstaat, het is ook erg leuk om te zien hoe cliché´s zo (onbewust) in het gedrag sluipen.
Nikolai kan alvast niet wachten totdat het 19 uur is. Dan komt papa weer thuis!

is het alweer 2010 en zag ik tot mijn grote schande dat mijn laatste blog al weer van heel heel lang geleden is.
Tja, ik had geen zin meer, geen inspiratie, geen tijd. Ik ben namelijk weer aan het werk en de aantal uren achter de computer (in het internet dus) heb ik drastisch geminimaliseerd. Er moet weer spreekwoordelijk brood op de plank.
Maar vanaf nu beloof ik weer zo af en toe wat te schrijven.
Wat jullie hebben mij best gemist…

Vorige week bracht ik een bezoekje aan Mannheim. Ik moest voor werk (jawel, daarover later meer. Hette heeft nu een andere carrière!) ergens helemaal in Zuid-Duitsland zijn. Nog voorbij Mannheim en Heidelberg. Niet echt een bekend deel van Duitsland en de mensen spreken er raar. Is dat al Schwäbisch want het is echt niet te verstaan.
Maar goed, nadat ik de werkzaken had afgerond bleef er nog wat tijd over om even in Mannheim rond te kijken. Een nieuwe stad, yay! Echter, wat een teleurstelling. Ik scheld wel eens over het feit dat Braunschweig nou niet echt Berlijn is, maar Mannheim is echt heel disappointing. De stad bestaat uit vierkante blokken beton met af en toe een stukje groen ertussen.